Interview Eo met Gijs van Gemert Orthopedagoog
Meneer van Gemert u bent 20 jaar geleden betrokken geweest bij de zaak van Jolanda Venema.
Herkent u het dat mensen daar zelf om gaan vragen?
('daar': bijv. om opgesloten te worden of om een tuigje aan te mogen. PvdG)
Ja
Is dat een goed teken of is dat geen goed teken?
Ik denk dat het geen goed teken is uiteindelijk.
Ik denk dat je daarmee ongeveer het eindpunt bereikt heb, van hoe je mensen vast zet in hun situatie, niet alleen vast met een tuigje maar ook vast in patronen, vast in gedragingen, nou ja, op die lijn.
En het gaat dus als veiligheid voor hen zelf voelen maar het is niet het beste voor ze?
Ja het woord 'veiligheid' is heel centraal, ook als je die commentaren van begeleiders enzo leest.
Ik vind dat daar heel erg uit spreekt, dat ja, iedereen die in die situatie rondloopt zich ernstig onveilig voelt en zoekt naar middelen die daar nou ja, volgens mij in elk geval niet aan bijdragen.
De staatssecretaris zei, meneer van Gemert, dat ze Brandon met een gerust hart achterlaat daar.
Ik heb een beetje moeite om dat, om dat eh, te beamen.
Laat ik het zo maar zeggen, ik heb mij voorgesteld: ik heb zelf een broer met een verstandelijke beperking en als ik die daar zou moeten achterlaten dan zou ik daar erg ongerust van worden.
Even voor de duidelijkheid, daarmee zeg ik niet dat het daar een rommeltje is ofzo.
Maar gewoon het is hier een vastgelopen situatie, waar eigenlijk niemand beter van wordt en als je niets doet, dan gaat dat steeds maar door en wordt dat steeds maar vaster.
Dat hoor je ook in dat verhaal van die bunker.
En dat personeel niet goed opgeleid zou zijn, komt dat vaker voor? Wat zijn de gevolgen daarvan?
Nou dat weet ik niet.
Er zullen ongetwijfeld in het land overal situatie's zijn, waar mensen onvoldoende zijn opgeleid.
Het is wel zo, dat ik denk, dat als jij de opleiding vooral rond dat woord 'beheersing' groepeert, dat je dan precies aan het verkeerde touw trekt.
Oke want waar, aan welk touw moet je wel trekken?
Relatie ontwikkelen.
Met de patient, client?
Relatie en vertrouwen. Ook al is dat nog zo moeilijk bij mensen als Brandon.
Commentaar Partij voor de Gezondheid
Als het nu met Brandon kan, in vrijheid leven, waarom zou het dan niet met ons allemaal kunnen?
Zijn 'wij', de burgers die onder een Wet op Verplichte GGZ komen te vallen, moeilijker dan verstandelijk gehandicapten?
Kan in vrijheid leven wel, als we allemaal als verstandelijk beperkt getypeerd worden?
Duidt die Wet mogelijk op een verstandelijke beperking bij de bedenkers ervan?